Авторот почнува со моментите на конфликт меѓу сојузниците низ опширна анализа. За Македонија и окупацијата, за окупатори ги смета – Србите и Грците, додека за Бугарите мудро премолчува дури напротив не ги смета за такви, за што вели:

Најчестиот и најприроден предлаган пристап за решавање на Македонското прашање пред Балканските војни, е пристап кој ни Милјуков не може да го скрие, но и го прави нереален заради др. околности. Тој вели:

Почнува со историски осврт на ослободувањето од Бугарија и сонот по тоа за –“Голема Бугарија” од која ете “неправедно” отпаднала Македонија. А таму “Македонските Бугари”, воделе борба со Турците за – целокупна Бугарија (?!).

Етнографијата и националните аспирации на Балканот

По враќањето на Комисијата во Париз, има тешкотии околу составувањето на материјалите (кои да влезат а кои не?!). Иако баронот сака да прикаже единство во ставовите, со внимателно читање се гледа дека не е така, тој вели:

Комисијата трга од Париз на 2 август 1913 г., по точно 10 години од Илинденското востание. Застанува во Виена каде се Проф. Пашковски од Берлин и Проф. Редлих и продолжува за Белград.

Во почетокот д`Естурнел наведува кој се е консултиран од останатите членови на Фондацијата при испраќањето на Поткомитетот, како и неговото составување. Но составувањето најблаго речено е очајно.

Содржина