За бугарските ѕверства во Тракија, печатот во продолженија известувал. На 20 август 1913 год., опширен материјал излева во “Daily Telegraph” од Г-нот Ешмид Бартлет (Ashmead Bartlett) под наслов “Страшни извештаи на еден руски функционер“.
Авторот на “независниот” Карнеги Извештај, за бугарските убиства во Едрене и околината на турски заробеници, ги вадеше криви заробениците (сакале да бегаат!?), па во ист стил продолжил да ги правда и идните убиства, сега врз Тракијци.
Гледајќи дека работата со западниот печат и дипломатските стеги е отидена предалеку, Бугарите трескавично бараат нешто во своја одбрана за терорите низ Тракија.
Бугарите немајќи каде од меѓународните протести и притисоци за ѕверствата во Тракија, пробуваат да се вадат.
За бугарскиот маскар на 45 Тракијци кај реката Арда, сведочат независни извори објавени во западниот печат. Дури и Карнегиевиот поткомитет не можел да не го спомне, иако пристрасен кон Бугарите.
Тракијците се на посебен удар од Бугарските пропаганди.
Маринеску представникот на секцијата на ИОП од Романија ја изнел тешката ситуација во Романија каде властите фрлале илјадници луѓе во затвор и заштитната улога на секцијата при тоа.
30 мај - 02 јуни 1927 год. во Берлин Меѓународна конференција на “Лигата против империјализмот и за национална независност“.
Со овој последен краток опис, завршува Извештај на рускиот полицаец, објавен во “Daily telegraph“ од 20 август 1913 год., за што вели:
Вака е насловен делот во кој авторот во “Daily telegraph“ од 20 август 1913 год., објаснувајќи ги последиците од бугарските ѕверства во Тракија и дивјачката им нарав.
Филип II Македонски се обидувал да го освои градот Визант кој единствен останал неосвоен од него. Една облачна ноќ бил на самиот праг да го освои.
Аквадуктот (лат. aquaeductus) претставува збир од градежни конструкции и направи што ја доведувале водата во одделни антички населбени средишта.
Зоолошките истражувања во Македонија се започнати главно во II половина на XIX век.
(Манастир “ Св. Богородица Пречиста “ близу Кичево)
По победата над кралот Пор во Индија, Александар во палатата наишол на богатство кое се состоело од големи количини злато.